To może oznaczać iż przeczuwasz, że Coś po cichu kradnie twoją pamięć. Jednak jeśli nie zwracasz na to uwagi, zrzucając to na „złe” samopoczucie na zdrowie, na pogodę , czy zachowanie kogoś, to może zabrać ze sobą twoją tożsamość.

To nie jest kryzys, który zobaczysz w wiadomościach, który wydarza się nagle.

To po prostu powolne zanikanie. To rozmycie.To dosłownie zbiorowa amnezja.

Spokojnie To nie wezwanie do paniki!!! To raczej zaproszenie, by nie wierzyć, by zauważać. Jeśli twój umysł jest zamglony, jeśli czujesz się nieswojo, nieskoncentrowany lub nie do końca sobą, to spokojnie: nie jesteś sam.

Odsłońmy kurtynę

Pokażę ci, co się dzieje, jak rozpoznać, czy to coś na ciebie wpływa i jak odnaleźć drogę powrotną. Odsłońmy kurtynę tego, co po cichu zmienia twój wewnętrzny świat bez twojej zgody.

Większość ludzi myśli, że dokonuje wyborów, co czytać, co czuć, co jest ważne. A co, jeśli powiem Tobie iż to zostało wyselekcjonowane?

Te algorytmy dokładnie wiedzą, co wywołuje Twój gniew, co Cię wkurzy.

Wiedzą,kiedy jesteś samotny. Przewidują moment, w którym będziesz pragnął uwagi. Kiedy już to wiedzą, nie tylko pokazują Ci, czego chcesz, aTworzą to, kim się stajesz.Sztuczna inteligencja nie czeka, żeby zobaczyć, kim jesteś. Ona decyduje, które opcje w ogóle zobaczysz.

Wiadomości, trendy, jesteś gdzieś prowadzony. Rzeczywistość tworzona przez kod, którego nigdy nie przeczytasz, i systemy, których nigdy tak naprawdę nie zobaczysz.

To nie jest zwykła manipulacja!!!

To strukturalna erozja samego siebie, tożsamości. Nasze instynkty słabną, nasze przekonania miękną, milkną, i nie dzieje się to siłą.

Najpierw czujesz się otępiały, stale reaktywny. Możesz nawet oscylować między apatią a pobudzeniem bez wyraźnych przyczyn. To Twój układ nerwowynadmiernie stymulowany sztucznymi bodźcami!!! Przewijamy, przesuwamy, klikamy i reagujemy!!!

Nasze mózgi nigdy nie były stworzone do tak intensywnego odbioru, przebodźcowania. Dla większości istot w tej grze zwanej „Ziemia” samotność bez muzyki i internetu wydaje się niemal nie do zniesienia.

To tak, jakby nasze życie było teraz pisane znikającym atramentem. Możesz nie być w stanie przypomnieć sobie rozmów, chwil, a może uczuć z zeszłego roku. Ito nie jest niepokój!!!. To załamanie w kodowaniu pamięci!!! Jeden stopień tutaj, kolejny zapomniany moment gdzie indziej. Twoja uwaga się rozsypuje na fragmenty!!!

Psychologowienazywają to dryfem poznawczym.

Zapominasz Tożsamości

Jednak w dzisiejszych czasach to coś mroczniejszego. Gdyż nie zapominasz tylko chwil. Zapominasz tożsamości!!! Zapominasz siebie!!!

Spytasz zapewne : Skąd mam wiedzieć, czy to się ze mną dzieje?

Może kiedyś byłeś/aś ciekawy/a, pełen/a pasji lub zdeterminowany/a, a teraz te cechy wydają się czymś odległym, czego nie możesz już uchwycić. Zaczynasz wierzyć, że nic z tego nie ma znaczenia.

Sens zaczyna blednąć, a apatia się rozprzestrzenia. I Nie „mówię” tu tylko o wypaleniu. Gdyż to wtedy są ostatnie objawy. Jaźń staje się po prostu bardzo bezbronna. I w tym momencie jesteś gotowy, by zostać napisanym na nowo. I „oni” mogą napisać tę historię za ciebie.

Jeśli więc cokolwiek z tego dotknęło cię osobiście, nie panikuj!!! To znaczy, że jednak coś w tobie nadal wciąż pamięta i cię ostzrega.

Skoro jednak istnieje pamięć, to znaczy, że istnieje droga powrotna!!!

Zanim więc wrócisz do swojego życia, zanim hałas zacznie się wkradać, chcę zostawić cię z czymś ważnym. I to nie jest ostrzeżenie. To nie jest rozwiązanie. To kilka pytań by być uważnym automatycznie i zawsze bez wysiłku. A kiedy te pytania zostaną w tobie zakorzenione, mogą już nigdy nie pozwolić ci zignorować fakt i rozleniwić się!!!

• ➜ O jakich częściach siebie zapomniałeś/aś?
• ➜ Jakie instynkty zaczęły cichnąć?
• ➜ Jakie marzenia miałeś/aś, które stały się „niewidzialne”?
• ➜ Jakie części siebie utraciłeś/aś?

I to nie dlatego, że się zmieniłeś/aś, ale dlatego, że przestałeś/aś je pamiętać. A jeśli brakuje niektórych z tych części=fragmentów Ciebie, Twego życia, chcę, żebyś odpowiedział/a na każde z nich pytaniem uzupełniającym: czy pozwoliłem/am im uciec, czy coś mi je odebrało?

„Pamięć nie ginie więc w jednej chwili. Pamięć jest niszczona.”

To tysiąc małych kompromisów na przestrzeni czasu. Oczywiście można iść na kompromis , ale nie non stop , we wszystkim!!! I to się dzieje w kółko, gdy idiesz non stop na drobne kompromisy, aż się obudzisz i nie rozpoznasz już kształtu własnego umysłu.

Ale jeśli zadajesz właściwe pytania, jeśli znów usiądziesz w ciszy, jeśli przestaniesz uciekać przed własnym odbiciem, twarzą, o której prawie zapomniałeś, głosem, który myślałeś, że zgubiłeś, ogniem, o którym nie wiedziałeś, że wciąż płonie, te kawałki Ciebie , Tywego Życia mogą zacząć wracać.

Nigdy nie zostałeś/aś całkowicie wymazany/a, tylko ukryty/a. A pamięć zawsze wie, jak znaleźć drogę do domu.

I oto ta część, której, jak mają nadzieję „oni”/„on” Twórcy/a tej Gry „Ziemia”/Iluzji , że nigdy nie zrozumiesz. Bo jeśli mogą złamać twoją pamięć, mogą tym bardziej złamać twoją tożsamość!!! A jeśli złamią twoją tożsamość, nie muszą cię już kontrolować. Zrobisz to za nich, sam i będziesz jak „lew” bronił tej zmiany narzucjąc ją siłą reszcie „istot” = „Graczy”

I to nie jest paranoja. To prawdziwy plan.

Kiedy przestaniesz pamiętać, uwierzysz w każdą historię, którą ci opowiedzą!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Będziesz wtedy myślał, że zawsze tak było. Będziesz myślał, że twoje milczenie było twoim pomysłem. Będziesz myślał, że odrętwienie to życie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!